'Dewlet û daraz di sûc de hevkar in'

2026-03-05 09:27:19


	 

	STENBOL - Jinan di merasîma cenazeyê Fatma Nûr Çelîk û keça wê Hîfa Îkra de, diyar kir ku berpirsiyarî ne tenê ya sûcdaran e, lê belê pergala ku bi polîtîkayên bêcezatiyê vê rewşê girantir dike jî hevkar e.

	 

	Di 3'yê Adarê de, cenazeyên Fatma Nûr Çelîk û keça wê Hîfa Îkra li Zeytinburnu ya Stenbolê hatin dîtin, ku di şert û mercên gumanbar de miribûn. Têkoşîna bi salan a Fatma Nûr Çelik a ji bo edaletê û li dijî destdirêjiya lê wê û zaroka wê hat kirin, di nava raya giştî de cih girtibû. Nûnerên partiyên siyasî û çalakvanên jin ên ku beşdarî merasîma cenaze bûn, bûyeran wekî "hevkariya dewlet û dadweriyê" bi nav kirin.

	 

	'Ne mirineke normal e'

	

	Seroka Şaxa Jinan a CHP'ê ya Uskudara Stenbolê Zerrîn Cîvandag axivî û got: "Bi rastî demek dirêj bû di nav têkoşînê de bû. Me ev pêvajo bi rêya çapemeniyê şopand. Lêbelê, nayê zanîn ku rewş çiqas xirab bû. Ez niha li merasîma cenazeyê me û dîtina tirsa ku malbatê jiya min hîn kûrtir dihejîne. Mirina dayik û keçekê pêşbînîkirî bû. Ez nikarim vê yekê wekî 'mirinek normal' bi nav bikim. Ew bi tevahî hatin kuştin. Mixabin, dewletê nekarî wan biparêze. Ez dizanim ku parêzer pir mijûl in û platformên çalakvanên civakî yên jinan vê mijarê dişopînin, lê encam neguheriye. Ev ji bo me heyf e. Em nikarin jinan û zarokan biparêzin. Ev bêçaretî bi rastî dilşikestî ye. Divê edaleteke rastîn be."

	 

	'Divê em bi hev re têbikoşin'

	 

	Hevseroka DEM Partiyê ya Umraniyeyê Ayten Bîngol jî derbarê mijarê de wiha axivî: "Em gihîştine xalekê ku rojek jî derbas nabe bêyî ku em bi nûçeya kuştina jinan şiyar bibin. Îro, em bi nûçeya mirina hevala xwe ya jin û keça wê li taxa xwe şiyar bûn. Em dibêjin 'êdî bes e.' Em hêvî dikin ku ev kuştinên jinan di zûtirîn dem de bi dawî bibin. Ev kuştin wekî zincîreke tundûtûjiyê berdewam dikin ku ji hêla polîtîkayên bêcezatiyê û zexta pergalê ya li ser jinan ve tê xurt kirin. Yên ku vê tundûtûjiyê û van polîtîkayên zordar pêk tînin, bi saya atmosfera ewlehiyê ya ku ji hêla bêcezatiyê ve hatî afirandin, geş dibin. Em êdî naxwazin sibehê şiyar bibin û bibihîzin ku tewra yek ji hevalên me yên jin jî hatiye kuştin. Em bang li dewlet û raya giştî dikin ku di vê mijarê de berpirsiyariya rastîn bigirin ser xwe. Em hêvî dikin ku her kes li dijî tundûtûjiya li ser jinan li derdora xwe bi tundî bisekine. Em pir xemgîn in; em êdî naxwazin tewra jinekê jî winda bikin. Ji bo ku em bikaribin bi hev re di ewlehiyê de bijîn, divê ev kuştin bi dawî bibin. Jin divê bi hev re bin û piştgiriyê bidin hev. Mixabin, me qet nekariye bi têra xwe li dijî vê zilmê û van kuştinan bisekinin. Lê ew roj niha ye. Wekî jin, divê em bi hev re têbikoşin."

	 

	'Hêrsa me ji xemgîniya me mezintir e'

	 

	Dildara Komeleya Pêşî Jin û Zarok Eylul Yildiz, jî wiha nêrînên xwe anî ziman: "Ji hêla qanûnî ve, dibe ku di vê qonaxê de guncaw be ku ev rewş wekî mirinek gumanbar were hesibandin. Fatma Nur bi berdewamî diyar kiribû ku rewşa wê çiqas dijwar e; ku êdî hêza wê tunebû ku tehemûl bike; ku hem ew û hem jî zaroka wê dihatin hiştin ku bimirin. Her çend ev xwekuştin be jî, berpirsiyar eşkere ye; mixabin ji bo me hemûyan tê zanîn ku Fatma Nur û keça wê çawa hatine birin vê astê. Tevî hewldanên wan ên ji bo vekirina vê dozê ji sala 2021'an vir ve, dosya bi salan girtî ma. Tenê piştî mudaxeleya komeleya me pêvajoya dadwerî karîbû dest pê bike. Wezareta Malbat û Xizmetên Civakî di destpêkê de qet tevlî vê mijarê nebû, lê paşê mudaxele kir. Rastiya ku bersûc ji dema vekirina dozê ve hîn jî bêyî ku werin girtin têne darizandin, Fatma Nûr û keça wê xistiye vê tenêtî û bêçaretiyê.

	 

	Em pir bi hêrs in. Hêrsa me ji xemgîniya me mezintir e. Ji ber ku dewletek nikarîbû jinek û zarokê wê biparêze tevî ku ew bi salan qîrîna alîkariyê dikirin. Xizanî û bêçaretiyê ev jin gihand vê rewşê. Wê gelek alîkarî xwest; me hewl da ku her tiştê ku ji destê me dihat bikin, lê dewletê rola xwe negirt. Ev rewş bi fermî bi destê dewletê gihîştiye vê astê. Di dawiyê de, ez dixwazim vê bibêjim: Bi gelemperî, ez dixwazim bang li mirovan bikim ku 'Bêdeng nemînin, li dijî neheqiyê têbikoşin. Digel vê yekê, ez diqîrim: Bêdeng nemînin. Berdewam bikin bi têkoşîn û dengê xwe bilind bikin. Bê guman kesên ku li kêleka we radiwestin wê hebin. Em, yên ku mane, wê vê têkoşînê bidomînin. Bêhêvî nebin û xwe bêçare nebînin. Em ji wan bihêztir in."